ورود به مسأله ختنه دختران توسط حوزه علمیه

ورود به مسأله ختنه دختران توسط حوزه علمیه

فعالیت‌های زنان طلبه در هرمزگان

حوزه‌های علمیه خواهران سال‌هاست در سراسر کشور راه‌اندازی شده‌اند و به امر آموزش و تربیت زنان طلبه اشتغال دارند. در استان هرمزگان نیز حوزه علمیه خواهران الزهرا(س) بندرعباس بیش از ۲۵ سال است که راه‌اندازی شده و فعالیت می‌کند.

مریم ریاضی‌تهرانی ۵۶ ساله و یکی از طلبه‌های با سابقه حوزه علمیه است و جزو اولین طلبه‌های حوزه علمیه الزهرا(س) بندرعباس پس از تأسیس به‌شمار می‌آید. او سال ۱۳۶۹ وارد حوزه علمیه الزهرا(س) بندرعباس شده و سطح یک و دو را در این حوزه گذرانده اما برای ادامه تحصیل در سطح سه و چهار به حوزه علمیه قم رفته است.

او ضمن بیان این مطلب که درخواست‌ها در دانشگاه و شهر برای مشاوره دینی و مذهبی زیاد است، بیان داشت: به دلیل زیاد بودن درخواست برای مشاوره‌های مذهبی، نهاد رهبری در دانشگاه بندرعباس برای ما دوره‌هایی برگزار کرد و به ما مجوز تأسیس دفتر مشاوره داد. الان یک دفتر مشاوره در شهر بندرعباس دارم که دو روز در هفته در آنجا به کسانی مشاوره می‌دهم که برای رفع مشکلات زندگیشان به دنبال کمک گرفتن از قرآن و کلام اهل‌بیت هستند.

ریاضی‌تهرانی با اشاره به فعالیت‌های حوزه‌ علمیه و طلاب در زمینه رفع آسیب‌های اجتماعی گفت: فعالیت‌هایی انجام می‌گیرد اما به نظر من یک دست صدا ندارد و باید نیروی انتظامی، حوزه‌ها و دانشگاه‌ها و هر کس که در این زمینه دغدغه دارد کار جهادی انجام دهد.

این طلبه در خصوص آسیب‌های اجتماعی موجود در استان هرمزگان اظهار داشت: از آن‌جایی که استان ما یک استان مرزی است و در حاشیه خلیج فارس قرار دارد، با مشکلات مختلفی مواجه هستیم. بعضی از شهرستان‌های استان صد درصد اهل سنت هستند البته مشکلی با اهل سنت نداریم اما اختلاف‌نظرهایی وجود دارد که باید روی آن‌ها کار کرد و با آن‌ها جلساتی برگزار کرد.

ورود به مسأله ختنه دختران
او در رابطه با ختنه دختران در استان هرمزگان اظهار داشت: اهل سنت به ختنه دختران اعتقاد دارند اما با فرهنگ‌سازی‌های صورت‌گرفته می‌توان گفت این مسأله ریشه‌کن شده است. ما آسیب‌ها و تهدیدات نقاط مختلف استان هرمزگان را رصد کردیم و دیدیم یکی از آسیب‌هایی که در روستاهای دورافتاده قشم وجود دارد ختنه دختران است. به همین دلیل گروهی از طلاب به‌منظور فرهنگ‌سازی به قشم رفتند. در حال حاضر، اهل سنت نسبت به ختنه دختران آگاه شده‌اند.

منبع

درخصوص ختنه دختران نشست‌هایی با علما خواهیم داشت

درخصوص ختنه دختران نشست‌هایی با علما خواهیم داشت

پس از اعلام گزارش های متعدد از ظریق انجمن های مختلف و انتشار مطالب سرانجام یکی از مسئولین استانداری هرمزگان خبر خوبی داد:

مديركل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری هرمزگان ضمن بیان این مطلب که آمار مشخصی در مورد ختنه دختران وجود ندارد اما اکثریت مردم استان به این مسأله پایبند هستند، اظهار داشت: از آن‌جایی که این مسأله مبتنی بر پایه‌های مذهبی است ورود به آن بسیار سخت است و با مقابله روبه‌رو می‌شود مگر این‌که نگرش علما و رهبران مذهبی این جوام۱ع تغییر پیدا کند. ما برنامه‌هایی در این رابطه داریم. یکی از برنامه‌ها این است که مشاوران را بفرستیم تا نشست‌هایی با علما و بزرگان این مناطق داشته باشند و بگویند ختنه دختران تأثیرات روحی و روانی بسیار منفی روی آن‌ها می‌گذارد.

او خاطرنشان کرد: در جلسات ستاد آسیب‌های اجتماعی در استانداری بحث ختنه دختران را باز کردیم و ذهنیت‌ها نسبت به این موضوع آماده‌تر شده است. با مشاوران هم نشست‌هایی داشتیم و صحبت‌هایی کردیم و الان فرصت بهتر است که رویکرد مداخله‌ای در این زمینه داشته باشیم.

این در حالیست که پیش تر مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس گفته بود:

نوروزیان: ختنه زنان یک امر روتین و مشخص نیست و اگر در خانواده‌‌ای هم صورت گیرد٬ به صورت کاملاً مخفی انجام می‌شود و نه در مطب‌های دکتر. این عمل یک کار غلط از نظر اخلاقی٬ شرعی٬ پزشکی و بهداشتی است و اگر بدانیم چه کسانی این کار‌ها را انجام می‌دهند٬ مطمئناً جلوگیری خواهیم کرد، اما چون به صورت کاملاً مخفیانه صورت می‌گیرد٬ غیرقابل شناسایی است. چون این عمل شایع نیست، نمی‌توان آموزش همگانی در این زمینه داد، اما در همان ۲۰ سال گذشته که این عمل در بندر کنگ صورت می‌گرفته، یکی از پرسنل مرکز بهداشت در آن زمان توانست با آموزش و آگاهی‌بخشی به ساکنان این بندر، از پیشرفت و گسترش این عمل جلوگیری کند.

همچنین پری صیادی، مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری استان هرمزگان اظهار داشته بود:

آمار ارائه‌شده برخی سایت‌ها بسیار با واقعیت فاصله دارد. در سفر‌های دوره‌ای که به شهرهای استان داریم، چنین موردی را مشاهده نکرده‌ایم. خود من در استان‌های دیگری که نام نمی‌برم، شاهد مواردی از ختنه زنان بوده‌ام، اما مربوط به زنان ۴۰ سال پیش بوده است. البته در همان استان‌ها نیز چنین امری عمومیت ندارد.

خبر جدید حاکی بر برگزاری نشست با علما نشان از آن دارد که سرانجام مسئولین و دست اندر کاران انجام سنت ختنه در این استان را پذیرفته اند. امید است که در سایر استان ها مانند کرمانشاه، کردستان، آذربایجان شرقی نیز چنین خبرهایی به گوش برسد.

آمارها نشان می دهد که با پراکندگی هایی حدود ۶۰ درصد از زنان ساکن استان هرمزگان تمایل دارند که دختران خود را ختنه کنند این رقم در سایر استان ها عددی حدود ۳۰ درصد است. در سال ۱۳۹۴ خبری انتشار یافت که دختری در بوکان به علت شدت جراحت ناشی از ختنه و خونریزی شدید به بیمارستان ارجاع داده شده است. امید بود که چنین اتفاقی زنگ خطری باشد برای مسئولین!

ناقص سازی جنسی زنان در بسیاری از کشورهای جهان ممنوع اعلام شده است. در ایران نیز طبق برخی از قوانین جاری به قطع عضو جنسی زنان دیه تعلق می گیرد.

در ماده‌ی ۶۶۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ نیز آمده است که: “قطع و از بین بردن هر یک از دو طرف اندام تناسلی زن، موجب نصف دیه‌ی کامل زن است و قطع و از بین بردن بخشی از آن، به همان نسبت دیه دارد.” در این حکم فرقی میان باکره و غیر باکره، خردسال و بزرگسال، سالم و معیوب از قبیل رتقاء و قرناء نیست.

علاوه بر این ماده، مواد دیگری از همین قانون هم به مباحث مشابهی پرداخته اند: 
- ماده‌ی ۷۰۴: از بین بردن قدرت انزال یا تولید مثل مرد یا بارداری زن و یا از بین بردن لذت مقاربت زن یا مرد، موجب ارش اشت. 
- ماده‌ی ۷۰۷: از بین بردن کامل قدرت مقاربت، موجب دیه‌ی کامل است. 
- ماده‌ی ۷۰۸: از بین بردن یا نقص دائم یا موقت حواس یا منافع دیگر مانند لامسه، خواب و عادت ماهانه و نیز به وجود آوردن امراضی مانند لرزش، تشنگی، گرسنگی، ترس و غش، موجب ارش است. 
- ماد‌ی ۴۴۹: “ارش” دیه‌ی غیرمقدر است که میزان آن در شرع تعیین نشده است و دادگاه با لحاظ نوع و کیفیت جنایت و تاثیر آن بر سلامت مجنی‌علیه و میزان خسارت وارده با در نظر گرفتن دیه‌ی مقدر و با جلب نظر کارشناس میزان آن را تعیین می‌کند. مقررات دیه‌ی مقدر در مورد ارش جریان دارد، مگر این‌که در این قانون ترتیب دیگری مقرر شود.

از فعالیت های کمپین گام به گام تا توقف ناقص سازی جنسی زنان در ایران از طریق دو لینک زیر می توانید آگاه شوید:

http://mehrkhane.com/fa/news/38810

 

 

 

نگاهی به ابعاد ختنه دختران و فعالیت‌های کمپین گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان

نگاهی به ابعاد ختنه دختران و فعالیت‌های کمپین گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان در خبرگزاری مهرخانه

نگاهی به ابعاد ختنه دختران و فعالیت‌های کمپین گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان در خبرگزاری مهرخانه

گزارش مهرخانه درباره فعالیت های کمپین گام به گام تا توقف ناقص سازی جنسی زنان در ایران

مؤسس کمپین “گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان” گفت: دایه‌های یا ماماهای محلی کار ختنه دختران را انجام می‌دهند. این زنان قابله‌هایی هستند که در قدیم که به‌ورز و ماما وجود نداشته کار به دنیا آوردن بچه‌ها و همچنین ختنه کردن دختران را انجام می‌دادند. وقتی دایه‌ای می‌میرد یا در سن بالا به دلیل ضعف جسمانی خود را بازنشسته می‌کند یک زن جوان جایگزین او می‌شود. اما چه اتفاقی می‌افتد که یک زن جوان حاضر می‌شود این کار را انجام دهد؟ پس ما با عاملی به اسم دایه‌ها مواجه هستیم که این سنت را رواج می‌دهند.

رایحه مظفریان؛ مؤسس کمپین “گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان” و نویسنده کتاب “تیغ و سنت” در گفت‌وگو با خبرنگار مهرخانه، در رابطه با فعالیت‌هایی که در زمینه ختنه دختران انجام داده است، گفت: زمانی که شروع به کار کردیم منابع بسیار کمی راجع‌به این موضوع وجود داشت و ما به‌تدریج‌ اطلاعات به‌دست آوردیم و اطلاعات موجود را ترجمه و منتشر کردیم. مسأله ناقص‌سازی جنسی زنان از گذشته وجود داشته و دو مقاله بسیار مهم در مورد این موضوع داریم که پیشینه این مسأله و نحوه ورود آن به ایران را نشان می‌دهد.

ختنه دختران یک فرهنگ آفریقایی است
او با اشاره به منشأ فرهنگ ناقص‌سازی جنسی زنان بیان داشت: ناقص‌سازی جنسی زنان یک فرهنگ آفریقایی است و از آفریقا به همه جای دنیا سرایت کرده است. در حال حاضر، این مسأله در اروپا، آمریکا، استرالیا و آمریکای جنوبی هم به دلیل وجود مهاجرین آفریقایی در این کشورها دیده می‌شود. در ایران هم همین مسأله صادق است. در مقاله خانم مریم میرزایی که آن را ترجمه کردیم به مهاجرین آفریقایی‌تبار ایرانی اشاره شده که در حال حاضر به زبان فارسی صحبت می‌کنند اما مشخصات ظاهری آفریقایی دارند. ما با استفاده از این مقاله به این نتیجه رسیدیم که همین فرضیه می‌تواند در مورد ختنه در مناطق جنوبی هم صدق کند.

مظفریان در ادامه اظهار داشت: حدس زده می‌شود که این فرهنگ در اوایل قرن ۱۹ و ۲۰ با ورود مهاجران آفریقایی به منطقه جنوب ایران وارد شده سپس به هند و پاکستان رسیده است چون در مناطق جنوبی هند و پاکستان هم بخشی از مردم این عمل را انجام می‌دهند. در منطقه کردستان هم حدس زده می‌شود که چون کردها با عرب‌ها مخصوصاً با عرب‌های عراق همجوار بودند این موضوع را به این عنوان که سنت دینی و مذهبی است پذیرفته‌اند.

ختنه دختران ریشه دینی ندارد
نویسنده کتاب تیغ و سنت در رابطه با ریشه‌های دینی و مذهبی ختنه دختران گفت: به هیچ عنوان هیچ نشانه‌ای نه در قرآن، نه در سیره پیامبر، نه در اجماع ۴ شاخه اهل تسنن و همچنین شیعه وجود ندارد که دین این موضوع را تأیید کند. حتی اگر از منظر قیاس هم وارد شویم ختنه زنان هیچ مزیتی برای آن‌ها ندارد. بحثی در قیاس داریم که می‌گوییم اگر کاری روی مردها انجام می‌گیرد و فواید آن از نظر علمی ثابت شده است آن زمان که اصرار می‌کنیم آن اقدام باید روی زنان هم انجام شود باید فوایدش اثبات شده باشد اما مقالات متعدد پزشکی نشان می‌دهد ختنه دختران به شدت برای آن‌ها خطر دارد.

بیشترین میزان ختنه دختران در جزیره قشم است
او شیوع ختنه دختران در جزیره قشم را بیشتر از سایر مناطق کشور دانست و گفت: در استان هرمزگان این عمل روی حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد دختران انجام می‌گیرد. در کردستان نیز بسته به مناطق مختلف این عمل در حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد انجام می‌شود. در مناطقی از استان هرمزگان مانند شهر بستک فعالان اجتماعی می‌گفتند امکان ندارد این مسأله وجود داشته باشد اما وقتی پیگیری کردیم روستایی را پیدا کردیم که هنوز این کار آن‌جا انجام می‌گیرد. این در حالی است که حتی یک قربانی هم زیاد است. در آذر ماه سال ۹۴ از بوکان خبری رسمی منتشر شد که والدین دختری ۵ ساله او را برای ختنه به مراکز ختنه پسران بردند اما چون این مراکز این کار را انجام ندادند مجبور شدند دختر را پیش ماما محلی ببرند که او هم دختر را ناقص کرد و مجبور شدند او را به دلیل خونریزی زیاد به بیمارستان ببرند اما والدین اعلام کردند که از ختنه‌شدن دخترشان راضی هستند.

پدیده دایه‌شدگی
مظفریان در خصوص دایه‌های یا ماماهای محلی که کار ختنه دختران را انجام می‌دهند، گفت: این زنان قابله‌هایی هستند که در قدیم که به‌ورز و ماما وجود نداشته کار به دنیا آوردن بچه‌ها و همچنین ختنه کردن دختران را انجام می‌دادند. من در مقاله “زنان مهربان در سنت ختنه” به پدیده دایه‌شدگی اشاره کردم و در آنجا گفتم وقتی دایه‌ای می‌میرد یا در سن بالا به دلیل ضعف جسمانی خود را بازنشسته می‌کند یک زن جوان جایگزین او می‌شود. اما چه اتفاقی می‌افتد که یک زن جوان حاضر می‌شود این کار را انجام دهد؟ پس ما با عاملی به اسم دایه‌ها مواجه هستیم که این سنت را رواج می‌دهند.

نویسنده کتاب تیغ و سنت عنوان داشت: یکی از مسایل ما پافشاری اهل تسنن روی این موضوع است و می‌گویند دین سفارش کرده که این اقدام حتماً باید انجام گیرد چون ثواب دارد و اگر دختر ختنه نشود نمی‌تواند دست به قرآن بزند، نمی‌تواند غذا بپزد، برای شوهرش حلال نیست و… . مسأله دیگر این است که پزشکان و پرستارانی که در روستاها کار خدمات درمانی انجام دهند آگاهی‌های لازم را در خصوص این موضوع ندارند و نسبت به این موضوع تذکری به زنان نمی‌دهند. درواقع، به‌ورزها چیزی در این رابط نمی‌دانند که بخواهند آگاهی‌هایی به خانواده‌ها بدهند چون ختنه دختران در یک فضای خفقان انجام می‌گیرد و کسی جز مادر و مادربزرگ دختر نمی‌داند دختر کی ختنه می‌شود.

واکنش قوانین ایران به این پدیده
مظفریان در رابطه با قوانین موجود در خصوص ختنه دختران بیان داشت: در ماده ۶۶۴ و ۷۰۷ قانون مجازات اسلامی برای برش اندام تناسلی زنان به هر شکلی که آسیب بزند دیه تعیین شده است اما مشکل این‌جاست که این قوانین اجرایی نمی‌شوند. برای اجرایی‌شدن این قوانین هم دولت باید وارد عمل شود و دایه‌های محلی که این کار را انجام می‌دهند پیدا کند و از آن‌ها تعهد بگیرد که این کار را نکنند. ما در این خصوص با معاونت امور زنان و خانواده و مرجع ملی حقوق کودک صحبت کردیم و آن‌ها در جریان تمام جزئیات مسأله هستند. فعالیت‌هایی را با مشارکت معاونت زنان آغاز کرده‌ایم که ان‌شاالله خبرهای آن را منتشر می‌کنیم.

فعالیت‌های کمپین گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان
مإسس کمپین گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان در رابطه با فعالیت‌های این کمپین گفت: ما در این خصوص فعالیت‌های میدانی و مجازی داریم و تلاش می‌کنیم گزارش تمام کارهایی که تاکنون انجام داده‌ایم را از طریق فضای مجازی به ثبت برسانیم. درواقع، یک کتابخانه مجازی و مرجع در این خصوص داریم که نشان می‌دهد از روز اول چه اتفاقاتی در ایران افتاده، چه قدم‌هایی برداشته شده و حالا در چه نقطه‌ای هستیم. چون روز اول اصلاً این حرف‌ها و اتفاقات نبود و کسی باور نمی‌کرد چنین مسأله‌ای وجود داشته باشد. از سوی دیگر، تلاش داریم از تمام پتانسیل‌های موجود برای آگاهی دادن به مردم این مناطق استفاده کنیم. رایزنی‌هایی هم با دولت برای پذیرش این موضوع انجام داده‌ایم. تاکنون نیز اتفاقات مثبتی با همکاری دولت و فعالان اجتماعی افتاده است که به زودی رسانه‌ای می‌شود.

او در ادامه خاطرنشان کرد: همین پیشرفت گام به گام باعث شده اطلاعات مردم بومی نسبت به خطرات این عمل بیشتر شود و کلیشه‌هایی که در ذهن آن‌ها وجود دارد از جمله این که ختنه زنان یک سنت عربی و مذهبی است تصحیح شود. با علمای اهل تسنن این مناطق هم تعاملاتی‌ داشته‌ایم البته اهل تسنن سیستم خاصی دارند و نمی‌شود فرد به فرد با آن‌ها صحبت کرد بلکه باید گروه گروه با آن‌ها صحبت کنیم. ما چندین‌بار سعی کردیم اطلاعاتی را به آن‌ها انتقال دهیم اما این که چقدر تأثیر داشته باشد هنوز مشخص نیست چون زمان می‌برد. تنها تقاضای ما ممنوع کردن ختنه دختران از طریق تصویب قانونی مخصوص در مجلس و همچنین پیگیری‌های قانونی این قضیه است.

منبع

WASTED YOUTH; Children’s Rights in Iran

WASTED YOUTH; Children’s Rights in Iran

download the complete report here (pdf, word) to find the resources:

INTRODUCTION

Iran is a young country, with more than 28 million inhabitants under the age of 18 in 2011. However, the vast potential of this young, bright population is largely being squandered as a result of poor education policies, discriminatory legislation and insufficient child protections. Iran’s young people face a myriad of major challenges to their development, and it is essential that government and civil society work more closely together to develop long-term solutions.

Over the course of this report, we will engage with three primary clusters of rights taken from the core reporting clusters of the UN Convention on the Rights of the Child. These core reporting clusters include the right of children to be protected from violence, the right to education, and the right to health. Through an exploration of these three clusters, we hope to illustrate a number of the key obstacles to the happiness and full development of Iran’s young people.

This report will provide an overview of the current landscape around children’s rights in Iran and the challenges facing activists, advocates and children’s rights organisations as they work to improve the situation of young people in the country today. It will achieve this through an analysis of the internationally recognised legal frameworks that guarantee the rights of minors, the national legislation that exists to support these objectives, and a brief overview of a number of areas in which Iran is in violation of internationally recognised norms.

The report will also highlight the specific needs of Iranian children’s rights activists and organisations through a series of interviews with leading figures in the field and an analysis of a number of digital initiatives that have been established to raise awareness and mobilise the public around children’s rightsrelated issues. We will then outline a series of recommendations for the Iranian government, the activist community, and the international community which we hope will prove valuable in the development of future policy in the field of children’s rights, and maximise the opportunities available to Iran’s young people in the coming decades

FEMALE GENITAL MUTILATION IN IRAN

At the same time as underaged labour deprives children of bright futures, the scourge of child marriage locks many young girls and boys into a troubled present, vulnerable to violence, sexual abuse, and poor health. Additional threats to young girls’ reproductive health arise from the persistence of the practice of female genital mutilation (FGM) among a number of marginal communities, constituting a terrible violation of young girls’ human rights, and a real danger to their lives.

In the face of all these challenges, however, civil society is mobilising itself. Groups are being set up in urban and rural communities to provide schoolbooks and new facilities for economically deprived children. Other activists are developing campaigns about the negative impacts of child marriage and FGM, and are working with local community leaders to push back against these practices. But far more support is needed, both from Iranian authorities and the international community.

By speaking with activists on the ground and assessing a number of the initiatives they have developed in digital spaces, we aim to help provide some direction for Iranian and international organisations as they develop capacity building initiatives to support the great work being done by civil society organisations in Iran.

‘Stop FGM in Iran’ is a campaign aiming to eradicate the practice of FGM in Iran by educating the public about its disastrous effects upon girls’ and women’s physical and mental health. The website is aimed at providing information to the general public, and showcasing the organisation’s work to potential donors and supporters.

The website contains a variety of information about the practice of FGM, as well as information about the organisation’s events and seminars, stories from victims of FGM, and materials to draw public attention to the issue.

The campaigners argue that more needs to be done in order to completely eradicate the practice of FGM in Iran, through raising public awareness about the negative health impacts and providing government officials with information about its prevalence and practice. Much of the organisation’s own awareness-raising work is achieved through conducting seminars in the four worst affected provinces, and through engaging in face-to-face discussions with local people. The group also carries out documentation work of instances of FGM, which is then integrated into the group’s advocacy and public awareness initiatives.

The site is well-structured, and is well-populated with diverse content ranging from emotive stories to statistical analyses of FGM in Iran. However, a weakness of the site arises in the seemingly low levels of user engagement with most content. Similarly, the group’s Facebook community is only partially engaged with the group’s content. Although many posts manage to inspire a handful of shares, the number of discussions arising from the content appears to be minimal. Additionally, the campaign lacks any clear calls to

action that could serve to mobilise its not inconsiderable following to engage in actions to support the campaign’s objectives.

 The campaign shares a Telegram channel with the Stop Early Marriage in Iran campaign. This channel shares website content from each of the two campaigns it features, alongside relevant news articles, images, and documentation.